मैले राती सपनामा ताराहरू खसेको देखें
उल्का पिण्डहरूको उल्का देखें
उल्कै थियो त्यो
भयानक र वीभत्सपूर्ण ।
।।१।।
डाक्टर सायब ! आमालाई कस्तो छ ?
हो, मेरी आमा जो आईसीयूमा उपचारत छिन्
आमाको होश अझै खुलेको छैन
आमाको अवस्था
चिन्ताजक छ, अत्यन्त गम्भीर र जटिल
भन्न सकिन्न कि कतिखेर के हुन्छ ?
उर्फ !
त्यसो त मृत्युलाई जित्न कसले सक्छ छ र !
आमा त मृत्युभन्दा महान छिन्
आमा शास्त्रभन्दा माथि हुन्छिन्
आमा त सिङ्गो धर्ती हुन्
तर अफशोस !
कुरा मृत्युको होइन
कुरा आमाको हो
आमाको अस्तित्वको हो
आमाको अस्मिताको हो
हो आमा !
मैले कयौं पटक गुहारें / हारगुहार गरें
सयौं पटक खबर गरें कि आमा मृत्युशैयामा छिन् भनेर ।
तर बिडम्बना !
बुद्धुहरू बुद्धको आकाशमा
प्रतिशोधको 'ड्रोन' उडाउनमा व्यस्त छन्
तर आउँदैनन् भेट्न आमालाई ।
हो आमा !
राजनीतिको गुलियोमा पल्किएका
तिम्रा सुपुत्रहरूले सुन्ने कान नै लगाउँदैनन्
भन्छन् –'मलाई अहिले फुर्सद छैन ।'
भन्छन्- 'देशको भाग्य र भविश्य बदल्नुछ ।'
र, भन्छन्- 'जनता जनार्दन !'
मलाई त शंकै लाग्छ
दारूरामले पनि यस्तै भन्थ्यो ।
दारूराम भन्थ्यो- 'तँ आमाको उपचार गर, परेको म ब्यहोर्छु !'
म कसको कुरा पत्याऊ ?
यहाँ कसैमाथि विश्वास र भरोषा छैन आमा !
यो स्वार्थै स्वार्थको दुनिँया हो
यो संसार रङ्गीन सपनाहरूको काँच हो
यो मायाको हाटबजार हो
यहाँ मध्यरातमा पनि सपनाहरूको मोलमोलाइ हुन्छ
यहाँ पायो भने अलकत्रा पनि पिउँछ मान्छे
हो, आमा !
यहाँ सुनको कचौरा लिएर
भीख माग्दै हिँड्नेहरू बग्रेल्ती छन्
यहाँ धनका धनीहरू धेरै छन्
तर मनका साह्रै गरीब
मलाई थाहा छ –तिमी मृत्युशैयामा छ्यौ !
म देखिरहेको छु
तिम्रा प्रिय सन्तानहरू
जुनसुकै पार्टी, पद र पहुँचका किन नहोऊन्
अनेकौं स्वार्थको झण्डा र प्लेकार्ड बोकेर
सडक तताउँछन्
नारा उराल्छन्
र, भन्दछन्- 'हाम्रो देश प्राणभन्दा प्यारो छ !'
।।२।।
साँच्चै !
मलाई एक पटक
यिनीहरूको छाती चिरेर हेर्न मन छ ताकि छातीभित्र देश छ कि छैन ?
यिनीहरूको मुटु चिरेर हेर्न मन छ ताकि मुटुभित्र आमाको माया छ कि छैन ?
अनि !
यिनीहरूको आँखा फुटाएर हेर्न मन छ ताकि
आँखाको नानीभित्र देश र जनताको सुन्दर तस्वीर छ कि छैन ?
हो आमा !
आखिर यी डाम्नाहरू जुनसुकै पद र पार्टीको मसिहा किन नहोऊन् ?
उमार्छन् राजनीतिक दलको विषालु च्याऊ
लेख्छन् घोषणा-पत्र रङ्गीन अक्षरले
भर्छन् महत्त्वांक्षाको अनेकौं बुट्टा
बाँड्छन् आश्वासनका गुलिया चक्लेटहरू
र, ठड्याउँछन महल सत्ताको
यी बुख्याँचाहरू
अन्तत: तिम्रै छातीमा टेकेर हिँड्छन्
अन्तत: तिम्रै छातीमा परेड खेल्छन्
अन्तत: तिम्रै नाममा राजनीति गर्छन्
अन्तत: तिम्रै नाम बेचेर थैली भर्छन्
र, भन्छन्
आमाको उपचार गर्दै गरूँला
पहिले चुनाब त जितूँ !
तर अफशोस
हात्ती आयो हात्ति आयो फुस्सा !
।।३।।
